Philippe Verwee, Takari Sticks – Wandelstokken
Philippe zijn tuin is omgeven door sleedoorn, een inheemse stekelige struik die bekend staat om zijn bijzonder hard hout. Tijdens de coronapandemie vraagt hij zich af wat hij met dit hout zou kunnen doen en zo is ‘Takari Sticks’ geboren. In Ierland maakt men al eeuwen wandelstokken van sleedoornhout, de befaamde ‘shillelagh’. Naar het Ierse voorbeeld begint Philippe met het vervaardigen van handgemaakte wandelstokken.
Het oogsten van het sleedoornhout gebeurt in de wintermaanden. De struik bevindt zich dan in rust en de sapstromen zijn dan minimaal. De stekels aan de takken maken dit werkje geen sinecure. Naargelang de grootte van de knobbel (die dienst doet als het handvat) moet het hout eerst enkele jaren drogen vooraleer bewerking mogelijk is. Philippe wrijft de uiteinden in met bijenwas om te voorkomen dat het hout barst. Aan het plafond van zijn atelier hangen tientallen sleedoorn stokken te drogen.
Eens gedroogd begint Philippe met het afsnijden en -zagen van de uitstulpingen. Zoals het de natuur betaamt, is de vorm van de stok organisch en vaak gekromd. Door het hout op te warmen kan dat recht getrokken worden. Dit is een precaire stap in het productieproces. Enerzijds is er spierkracht nodig om de stok te rechten, maar te veel viriliteit zorgt voor barsten.
Het meeste werk kruipt in het vormen van het handvat. De knobbel van het sleedoornhout wordt geraspt, verzaagd, geschuurd en gepolijst om de juiste ergonomische vorm te verkrijgen. De afwerking van de stok gebeurt door een behandeling met lijnzaadolie en eventueel enkele vernislagen.
Het resultaat is een erg duurzame wandelstok waarin het karakter van het hout nog steeds voelbaar is, maar onder controle gebracht door geduld, techniek en ervaring. Zo wordt elke stok niet alleen een functioneel object, maar ook een stille getuige van een lokaal en ambachtelijk maakproces.
