Hugo Valcke – Instrumentenbouwer, Luthier
Hugo Valcke spendeert zijn secundaire onderwijsloopbaan aan Latijn en Wetenschap. Toch is hij al op zijn vijftiende levensjaar bezig met het vervaardigen van instrumenten. De nood om te werken en te creëren met zijn handen is hoog. Uiteindelijk wordt hij tekenleraar in het secundair technisch onderwijs.
Tijdens een studiereis naar Duitsland komt Hugo terecht bij deskundige instrumentenbouwers. Hij krijgt een hoop kennis en suggesties terug mee naar huis. Na het doorploegen van lijvige vakliteratuur en vele experimenten later beseft hij dat instrumenten bouwen zijn echte passie is. Onder invloed van Amerikaanse folk muzikanten Derroll Adams en Jack Elliot verliest Hugo zijn hart aan de banjo. Als luthier zal hij zijn hele carrière lang vooral banjo’s, gitaren en mandolines maken en herstellen. Zelfs wanneer hij sporadisch als muzikant op het podium staat, zit hij met zijn hoofd bij de instrumenten in zijn atelier.
De reputatie van luthier Hugo scheert hoge toppen. Mond-tot-mondreclame in de muzikale scène, ondersteund door zijn geloof in een organisch groeiproces, zorgt ervoor dat hij geen marketingplan nodig heeft.
Naast het vervaardigen en herstellen van instrumenten is Hugo ook begenadigd in modelbouw. Hij daagt zichzelf uit om rijtuigen in miniatuurvorm uit hout te maken. Al snel volgen ook hele miniatuurdorpen en miniatuurfiguurtjes.
Hugo Valcke is een echte vakman, en is bovendien niet van retorisch talent gespeend. Als fervent lezer heeft hij een historisch besef opgebouwd dat hem voedt om de hedendaagse samenleving te fileren. Het verdwijnen van ambachten en vakmanschap doet hem pijn aan het hart. De snelheid waarmee de samenleving doordendert en de oppervlakkigheid van de ijle consumptiemaatschappij, vol leeg spektakel en lui entertainment zijn hem een doorn in het oog.
Heden ten dage doet hij het langzaam aan met het bouwen van instrumenten, maar de passie en liefde voor het vak druipt er nog steeds vanaf.
