Philip Vermeulen - de smid die boetseert met ijzer
Philip Vermeulen heeft een smidse in zijn achtertuin. Hij leerde de stiel bij kunstsmid Jozef Decraene. Reeds meer dan dertig jaar haalt hij zijn hart op aan het buigen, bewerken en boetseren van stugge ijzermaterialen.
Philip begint met het uittekenen van zijn beoogde creatie. Met een touwtje neemt hij de maten op. Daarna kiest hij zijn gereedschap: de juiste tang, de gepaste hamer, en vooral het geschikte stuk basismateriaal. Geen enkel stuk ijzer is hetzelfde; elk vraagt een andere aanpak.
Vervolgens verdwijnt het metaal in het vuur van de smidse, gevoed door specifieke smeedkolen. De temperatuur loopt hoog op, tot het ijzer langzaam van kleur verandert. Van dof naar rood, van rood naar een helder oranje. Philip leest die kleuren als een taal. Hij weet precies wanneer het metaal soepel genoeg is om zich te laten vormen, maar nog sterk genoeg om zijn structuur te behouden.
Zodra het ijzer uit het vuur komt, begint het echte werk. Tijd is nu een bepalende factor. De zachte gloed dooft snel, en dus moet elke beweging raak zijn. Het zachte gesis van de kolen maakt plaats voor het heldere, ritmische slaan van de uitgekozen hamer op het gloeiende ijzer. Philip werkt met gecontroleerde kracht. Hij dwingt het ijzer niet, maar begeleidt het. Toch biedt het materiaal weerstand. Vaak moet het meerdere keren terug het vuur in, telkens opnieuw verhit, telkens opnieuw bewerkt. Het is een proces van herhaling en geduld, van kijken, voelen en bijsturen.
Langzaam maar zeker ontstaat er iets uit het ruwe materiaal. Een verrassende vorm die eerst alleen in zijn hoofd en op papier bestond. Philip maakt niet alleen gebruiksobjecten uit ijzer. Hij is ook bedreven in het fabriceren van haast organische decoratieve vormen. Een sierlijke roos uit ijzer toont perfect hoe deze ambacht het midden houdt tussen kracht en precisie, tussen beheersing en wilde verbeelding. Stug ijzer wordt getransformeerd in een fragiele vorm, een spanning die de essentie van het ambacht blootlegt.
